Hans Hamaker
Lezing voor Nederlands Astrologen Congres Zondag 1 april 2012
Het elektrische heelal, een plaats voor astrologie.
"In het mechanistische heelal dat Newton heeft nagelaten, is de enige bindende kracht de zwaartekracht.
De rol daarvan is in het kielzog van Einsteins relativiteitstheorie nog steviger gevestigd. Dit heelal laat
geen enkele ruimte voor een 'astrologisch' heelal. Tot overmaat van ramp is zwaartekracht een onnoemelijk
zwakke kracht. Ze blijkt het heelal niet bijeen te kunnen houden. De elektrische kracht is vele
malen triljoen keer triljoen sterker.
Rond 1900 werd bekend dat het noorderlicht een elektrisch
verschijnsel is, wat eerder voor onmogelijk was gehouden, en dat elektriciteit ons en het leven op aarde
verbindt met onze zon. De elektrische-heelalhypothese werd ontwikkeld, die allerlei verschijnselen
verklaart die de huidige astronoom nog steeds voor een raadsel stellen. Deze hypothese is overigens veel
beter te funderen dan de hypothetische donkere krachten en donkere materie waar de astronomie steeds
wankeler veronderstellingen mee overeind probeert te houden. Het elektrische-heelalbeeld is de astrologie
uiterst gunstig gezind. Het verbindt ons terug met het wereldbeeld dat al lang geleden, ver vóór Newton,
in de Oudheid was ontstaan. Men stelde zich toen nog een wereld voor waarin alles nog met alles samenhing,
volledig tegengesteld aan de geïsoleerde, vrijwel onverbonden wereldruimte van nu, waarin de zwakste kracht
ons langzaam overlevert aan een onvermijdelijke koudedood.
Hans Hamaker zal in deze lezing op zowel elektrische, astronomische als astrologisch-wereldbeschouwelijke
aspecten van deze heelalbeelden ingaan."
Hans Hamaker, foneticus, uitgever
en ook oud-radio-officier. Vertaalde
„Het elektrische heelal” omdat het
huidige mechanistische heelalbeeld,
gebaseerd op de allerzwakste natuurkracht,
niet alleen de astroloog, maar vooral ook de astronoom
zelf in de weg zit.
www.symbolon.nl
|
